Het begon allemaal in het najaar 1999

Historie van Carnavalsvereniging de Foempers.

Nog niet zo heel lang geleden hield carnaval voor ons niets meer in dan vanaf zaterdag avond tot de woensdag erop de hele dag feesten bij de Raauw Ossekar, de Krinkelkoppen en Vivaldi. Ook sloegen we de optocht zeker niet over. Deze bekeken we altijd zeer kritisch vanaf het terras bij het City hotel, waar het altijd lekker warm, en gezellig vertoeven is. Ieder jaar kwamen er weer de mooiste wagens voorbij, maar steeds meer begonnen bij ons de handen te jeuken om ook een wagen te bouwen, en wel om de volgende reden: De wagens werden mooier en mooier, het geluid minder en minder. Zo ook de sfeer bij ons. Wij zijn namelijk van mening dat de uitstraling van een club, gepaard met een lekker stukske muziek, zeker zo mooi is om te zien als alleen de wagen!

De telefoon ging. 27-12-1999 was de dag. "Ja, mi mijn. We goan di joar bouwe jonge!!" Voor ik in de gaten had waar het over ging, was de opzet al snel duidelijk. "Un kar mi un skihut d'r op, unne kwak konfettie, en nie te vergeetuh unnen bal meziek!

Aangezien de datum van de optocht erg dichtbij was, moest er dus flink aangepoot worden. En zo begonnen we, met twee man sterk, op een geleende wagen wat ijzer te lassen. Er kwam als snel aandacht van "kammerooi" en familie, met de vraag wat wij aan het doen waren. Toen duidelijk werd dat het een carnavalswagen moest worden, was het enthousiasme al vlug gewekt, en stonden we binnen de kortste keren met een kleine 20 man een wagen te bouwen.
MIDDEN IN DE METTEGEUPEL!! Gewoon in een garage. Er moest natuurlijk een naam komen voor de club. Omdat er flink op los foempte vonden we de Foempers wel een geschikte naam.
Carnavals vereniging "De Foempers" was geboren!!

De hut werd in Nuland geproduceerd. Om dit alles bij elkaar te brengen konden we terecht in een nog niet verhuurde hal achter een autobedrijf. Daar ging de kar naar binnen, toen de schuur-brug erop, de skihut volgde, maar toen moest de koe nog op de brug komen te staan. Allemaal leuk en aardig, maar dan waren we hoger als het spoor, en daar moesten we toch onderdoor... We zouden wel zien op zondag. Alles ging goed totdat we de spoorlijn over moesten, te hoog dus!
Met een enkele man de koe eraf, kar er onderdoor, koe er onderdoor, koe weer erop, muziek aan en GAAAAAAAN met die banaan!
Supermooie optocht gereden en gelopen, kar terug naar de mettegeupel, en op unne vierklets terug naar de maaslandhal voor de prijs uitreiking. En wat gebeurde er "Derde plaats grote wagens... CARNAVALS VERENIGING DE FOEMPERS MET D'N OSSE SKIHUT!!!"
Ja, toen begon het... "Foempers? F..K! Da zijn wij!!!!!!
Wat er de daarop volgende dagen gebeurd is, is bij veel Foempers nog steeds een grijs gebied.
In ieder geval was duidelijk dat er voortaan een wagen gebouwd werd!

Zomervakantie 2000
Er word al weer lichtelijk gedacht aan wat we dit seizoen eens gaan bouwen. Een aantal dingen zijn duidelijk: Geen politiek getint thema, meer muziek, en de kar moest vooral hoger en langer worden.
Zo gezegd zo gedaan. De geleende kar van vorig seizoen gekocht, wat verlengd en verstevigd, maar toen nog het thema..."Het is pas feest als de Foempers zijn geweest" kwam al snel naar boven. Bij feest hoort bier, dus het wordt een gigantische bierton met het levensgrote Foempers embleem er boven op. Wat bewegende en/of draaiende beesten erbij, Hoppa! Alweer geregeld. Alleen de ruimte en het geld was er niet. Omdat wij erg inventief zijn, en niets liever doen dan een mooie wagen bouwen, zijn we naar sponsors en een hal op zoek gegaan. De meeste mensen die we benaderde om te sponsoren waren erg enthousiast en staken ons een hart onder de riem. Financieel hadden we weinig problemen. Maar bouwruimte hadden we niet. Omdat we de lengte en hoogte wat veranderd hadden, kon het niet meer in de garage bij Marco. Dan de kar naar Nuland, Frankie heeft toch plaats zat. En jawel, met wat planken en een zeil werd er een prachtig halleke gemaakt. Toen we via een sponsor een hal konden huren, moest de kar dus van Nuland weer naar Oss, de Mettegeupel op. Maar de bierton stond er al op, en de zijkanten waren ook al betimmerd. Te breed dus voor de openbare weg. Wij niet te misselijk de politie gebeld om begeleiding te vragen.

Toen we daags naderhand in Macharen aankwamen, moesten we door ons formaat op een andere manier starten als de rest. Eenmaal in de stoet terecht gekomen ondervonden we dat meedoen in Macharen een echte uitdaging is. We hebben nog nooit zoveel paaltjes uit de grond moeten halen om de bocht door te kunnen. Ook bleek dat er voor de grotere wagens een ander parcours uitgezet was als voor de kleine. Wij hadden dus per ongeluk de Kleine route genomen, waardoor we in de meest ondenkbare situaties terecht zijn gekomen. Afijn, de prijsuitreiking. Vol spanning wachten we af... De derde plek, nee wij nie... als tweede: De Doppenlichters. En toen die ons feliciteerden zonder dat de jury nog maar iets had gezegd gingen wij al door het lint!! Onze allereerste overwinning was een feit. En dan wil je niet meer naar huis....

Dinsdags in Lith aan gekomen, bleek dat als je er bent je jezelf nog aan moet melden bij de organisatie om een startnummer te krijgen. Op het laatste moment nog even geregeld en daar gingen we. Jonge jonge jonge, dat is nogal een stukske lopen, dieje Lithse optocht! Maar wel een van de gezelligste optochten uit de regio. En wat een aantal wagens! Ik dacht ergens in de tachtig inschrijvingen. Ook hier weer een podiumplaats. De vijfde plaats weliswaar, maar van de 29 buitendorpse inschrijvingen waren we er toch zeer tevreden mee.
Zo werd ook dit seizoen weer erg kleurrijk afgesloten en onze club steeds maar groter. Volgende keer weer opnieuw aan de
gang!!!

Oktober 2001
Dan is het al weer snel oktober, en dus weer tijd voor de eerste vergadering. Wat doen we in 2002? De ideeën waren zoals gewoonlijk niet van de lucht. Als eerste vereiste moest het een "feestwagen" zijn, geen politiek getinte in ieder geval, daar is het geen carnaval voor. Aangezien er op 02-02-02 een vrij uitgebreid feest op de planning stond, dachten ook wij dat het leuk zou zijn om op die manier Maxima en Willem Alexander bij de carnaval te betrekken. Als het kan zo hoog mogelijk, want zij leven hoog ten slotte, en voor het feest idee boven op een rond draaiende taart. Simpel toch?
Ja simpel ja... Ziegut mar temake! Maar na veel gelas, en weer geslijp, en weer gelas, en weer geslijp, en opnieuw gelas, is het er toch van gekomen: Een draaiende taart met het beroemde bruidspaar! Met een ingenieus en uitgekiend aandrijfsysteem werkte het. Voor de show nog wat muzikanten erbij, en twee supergrote narren maakte het compleet. Kei mooi... Alleen een probleem, we hebben geen traktor! En ik trek hem niet, een kar van hier tot Tokio!

Na wat ge-bel en gevraag konden we een trekker ophalen in Herpen. SUPER!! Alleen wel wat fris. Ook geen probleem, we bellen Toon, die heeft een jeep en een grote kar waar wel een trekker op kan. Daar aangekomen de tractor op de kar gezet en die paste! Qua maat dan... wat het gewicht betreft paste het niet helemaal. De kar schreeuwde het uit van de pijn en de achterwielen van de jeep hingen zo'n 40 centimeter boven het wegdek. K.T! En nou? tractor omdraaien op de kar, dan ligt het zwaarste punt vooraan. Okee dan. Dat ding omgedraaid en wa denkte? Trekhaak bijna op de grond en de voorwielen los daarvan! Toen maar erop gaan zitten en dat ding naar oss toe gereden met Toon in de jeep er achter. Toon had een kachel, ik nie... Toon had een voorruit, ik nie... Toon ha schik, ik nie... Toon ha nog gevoel in de vingers toen we in Oss waren, ik nie... Maar we hadden wel een tractor en ook daarvan hebben we een prachtige nar gemaakt.

Alles bij elkaar weer een plaatje. Met nog meer muziek erop als vorig jaar. Moest dus wel goed komen dit jaar!!
Voor de kinderen hadden we ook een wagentje gemaakt. Dit bestond uit een omgebouwde zit grasmaaier, met een motor van een trilplaat, en de dynamo van een Opel, startmotor van een mini en voor de aandrijving een V snaar die we nog niet thuis hebben kunnen brengen. Daar achter de aanhanger van Jan waarvan we een portemonnee hadden gemaakt, waarin de Foemperke's konden zitten, onder het motto "de foemperke's hebben genne gulden mer" omdat we net overgegaan waren op de Euro. Dit hele span paste precies in en aan de Foemperbus, zodat we niet met 3 kilometer per uur naar Macharen en Lith hoefden. Alles klaar en getest op de laatste zaterdag dus konden we met een gerust hart aan de carnaval beginnen.
Op zondag kom ik met mijn vaste carnavals logeerder Erik als enigste twee nuchter in de hal, dat wil zeggen koppijnloos. Dat werd dus koffie zetten. Toen we compleet waren konden we weg, met twee wagens deze keer!!
Een schitterende optocht gelopen totdat we net om de hoek waren bij de kapper haast voor de deur. Het kindergedeelte waren we kwijt... Dat was ook niet gek, want die stond met kar en al tussen het publiek!! Dat was niet de bedoeling! Frankie, onze vaste grasmaaier chauffeur was hevig geschrokken en snapte er ook al niks van. "Ik ging mooi van links naar rechts om de rijbaan een beetje te vullen en dat de kinderen hun confetti in het publiek kwijt konden tot op hij niet meer rechtsaf ging" verklaarde hij. Ik wist het ook niet, ik had zelf dat ding nog gecontroleerd de dag ervoor. Hij stuurde in ieder geval niet meer. Toen ben ik er samen met Gerrie naast gaan lopen, ik schopte tegen linkse voorwiel als we rechtsaf moesten en Gerrie andersom. Ook al weer opgelost.

Optocht klaar, kar weg en naar de Maaslandhal. Toen begon het. "De grote wagens, op de derde plaats... (we stonden al klaar) De Raauw Ossekar!" Ja, en wat je dan mee maakt als Foemper zijnde, niet te beschrijven gewoon!!!!! De legende was doorbroken we hadden de Tweede prijs dit jaar en moesten onze meerdere erkennen in de Krinkelkoppen die met ruime voorsprong hadden gewonnen. 1 PUNT... 1PUNTJE... 1 PUNT n..deju!!! Wij waren namelijk wat opzichtelijker met alcohol omgesprongen en dat nam de jury ons niet in d(r)ank af. Maar aan de wagen heeft het niet gelegen... dat komt dus wel goed. Volgend jaar geen alcohol in de Osse optocht. Eenmaal thuis van het feesten en eten konden we er nog niet over uit hoe het nou kon dat de kindertractor rechtdoor was gegaan. Wij terug naar de hal om tien uur in d'n avond om te kijken wat er loos was. Wa bleek nou, het splitpennetje vergeten in de stuurkogel... Door de trillingen van dat ding was de moer eraf gelopen en de stuurkogel eruit gevallen. Goed opgelet Berkie! Nieuwe splitpen erin en nie meer aan denken. Macharen was ook leuk. Nog geen 40 meter gelopen en de ketting van de taart liep eraf. Geen draaiende taart is geen prijs dus ketting weer erop. Ja. 20 meter ja toen was de ketting eraf en kapot. Goed gewerkt. Wilco en Erik niet te flauw, onder in te taart gekropen en lopen maar!! Geloof maar dat je dol word in een taart die alles behalve soepel loopt op een rijdende wagen met een fles bier in je hand. Ze werden dus wel eens afgelost door Theo en Arno. Petje af voor al die gasten want tot het eind van de optocht heeft ie gedraaid!

Bij de prijs uitreiking was het toch ook deze keer weer afwachten tot het laatst wel te verstaan om de grootste beker mee naar huis te nemen, een wisselbeker die we hoop ik het komende seizoen voor vast mee naar huis kunnen nemen. En in Lith was het als vanouds weer de grootste schik, met alle Foempers op en in de kar, ik heb ze zelfs boven op de taart zien staan!! Ook hier hebben we weer een prijs mee gekregen en de nodige consumptie bonnen. Al met al een super geslaagd jaar mede door als onze geweldige sponsors die het toch elk jaar maar weer doen. Want zonder sponsors geen wagen, geen prijzen geen schik!